Wydaje ci się, że masz kontrolę, ale to nieprawda – czego nie wiesz o pisaniu?

Jak tak naprawdę wygląda pisanie? Myślisz, że masz duży wpływ i kontrolujesz słowa?

Kłóciłabym się…

Jaka jest prawda?

 

Ten Pan

Czytałem różne twoje teksty i kilka pytań nie daje mi spokoju.

Chłopak pyta, zerkając to na kartki papieru, to na dziewczynę siedzącą naprzeciw.

Dziewczyna

Co masz na myśli?

Ten Pan

Jak to jest z pisarzami? Piszą o sobie? Umieszczają w tekstach swoje problemy i doświadczenia? To wszystko napisałaś o sobie?

Chłopak bombarduje rozmówczynię jednym pytaniem za drugim, potrząsając grubym plikiem kartek.

Dziewczyna

To trudne pytanie i sądzę, że każdy pisacz poda Ci inną odpowiedź. Jeśli o mnie chodzi, nie piszę z myślą o zdemaskowaniu swoich słabości. Nie wklejam moich doświadczeń, żeby się nimi pochwalić. Nie piszę o sobie w takim stopniu, w jakim mogłabym to robić. Nawet jeśli gdzieś zaczaiłyby się szczegóły z mojego życia, przerobię to tak, że się nie zorientujesz.

Ten Pan

Interesujące. W tych twoich wszystkich dziełach dużo jest dramatyzmu i mrocznej atmosfery. Nie myślałaś nigdy, że to odzwierciedla twoje wnętrze?

Dziewczyna

Zastanawiałam się nad tym w przeszłości, ale to daleko idące wnioski. Sama nie wiem. Nie jestem pewna. Może mam upodobanie do takich klimatów? Może czuję, że dramat i ciężka atmosfera fascynują? Jak sądzisz?

Ten Pan

Coś w tym jest. Lubię cię czytać, ale czasem jest mi aż za ciężko…

Dziewczyna

I ty to mówisz?

Ten Pan

No tak. Weź trochę przystopuj z epitetami i strasznymi wątkami. Daj odetchnąć i się zrelaksować.

Dziewczyna

To nie takie łatwe. Nie wiesz, że gdy zaczynasz pisać, historia tworzy się sama? Nawet jeśli szczegółowo zaplanuję fabułę, stworzę misterny plan, wszystko może odmienić się w trakcie.

Ten Pan

Naprawdę?

Dziewczyna

Tak. Historia pisze się sama, a bohaterowie idą własnymi ścieżkami. Ja mam na nich, że tak powiem, niewielki wpływ. To, że powołuję ich do życia, nie oznacza, że są bierni. Tego nie zrozumie nikt, komu się to nie przytrafiło.

Ten Pan

Łał, to fascynujące.

Dziewczyna

No nie? Nigdy nie wiesz, gdzie zaprowadzą cię twoje własne pomysły i w co się przerodzą. Siadasz nad kartką papieru, a przygody same przychodzą.

Ten Pan

Chciałbym tak umieć. Chciałbym poczuć, jak to jest, kiedy słowa wychodzące spod palców prowadzą mnie w nieznane.

Dziewczyna

Może czas spróbować?

Dziewczyna zachęca rozmówcę do rozbudzenia w sobie pisarskiej kreatywności.  

Ten Pan

Nigdy nie byłem mistrzem pisania… Może ograniczę się do czytania?

Dziewczyna

Praktyka czyni mistrza! Wyobraź sobie swoje nowe “dziecko”, które porywa cię w fascynującą podróż. Niewiele możesz zrobić poza obserwowaniem jego przygód. Pozostaje ci sporządzić relację. Oczywiście… możesz robić drastyczne rzeczy. Zabić kogoś, nakłonić go do ślubu i tak dalej… Tak samo, jak kiedy grasz w Simsy. Historia cię porywa, ale to ty jesteś panem – bogiem swojej własnej rzeczywistości. Czyż to nie ekscytujące?

Ten Pan

Widzę pasję w oczach!

Chłopak śmieje się serdecznie.

Dziewczyna

Oby przyniosła wielu czytelników!

Ten Pan

Na pewno tak będzie.

 

Jak sprawy mają się u Ciebie?