Pierogi z węża – musisz tego spróbować!

 

 

Poważnie się ostatnio zrobiło, więc czas na trochę przyziemności!

 

Czyli na uznany w gronie bliższych i dalszych znajomych przepis na pierogi z węża… (wtajemniczeni wiedzą, o co chodzi z tym wężem)

 

Po raz pierwszy powstał w przypływie radosnej inwencji twórczej (sytuacja poniżej). Później powstał przy jeszcze wielu innych okazjach. Czas się podzielić!

 

Maciek

Zjadłbym pizzę.

Aleksandra

Nieee no, Maciek. Nie róbmy tego. Nie po to idziemy na trening, żeby wżerać później mączną pizzę.
Aż mi wszystko staje w żołądku na samą myśl. Zjedzmy coś lekkiego, zdrowego.
Coś przyjemnego dla żołądka i radującego mięśnie.

Maciek

Hmmm… Dobrze, masz rację. Ugotujmy coś!

Aleksandra

Mam parę rzeczy w domu, zobaczymy, co z tego może powstać.

Maciek

Super! Trzeba coś dokupić?

Aleksandra

Chyba nie. Co powiesz na kurczaka z masłem orzechowym?

Maciek

Brzmi świetnie. Nigdy takiego nie próbowałem.

Aleksandra

W takim razie kurczak. Przypomnę tylko, że nie jadam makaronów, bułek i takich tam,
więc zrobimy coś bez tych składników.

Maciek

OK, zdaję się na ciebie!

Aleksandra

Ha! Już wiem! Mam papier ryżowy. W tym to zrobimy!

Maciek

Wow! To będzie eksperyment!

 

 

I jak to eksperyment i potrzeba chwili – wyszło nienagannie.

 

Pierożek z węża

Pierogi z węża 

 

… ale, ale jak to? Z czego to w ogóle jest? {porcja na kilkanaście sztuk)

 

Świeży szpinak (baby lub niekoniecznie) – pół paczki/paczka lub 4 garście

Boczniaki lub pieczarki (lub dowolne grzyby) – 400 gram

Marchew – 2 średnie sztuki

Cukinia – 1 mała lub średnia

Świeża kurkuma – niewielki korzonek

Seler naciowy – 3 łodygi (tak, te zielone)

Masło orzechowe – 2 łyżki (polecam crunchy w wersji czystej bez olejów palmowych, soli itp.)

Mięso – 400 gram polędwiczek z kurczaka (nie lubię piersi) lub mięsa z udek, lub jakiegokolwiek chcesz albo nawet BEZ

Papier ryżowy – opakowanie (dostępne w niektórych marketach lub sklepach z azjatycką żywnością)

Olej kokosowy lub masło – niewielka ilość do smażenia

Sól himalajska – do smaku

Przyprawy do warzyw – według upodobania (kurkuma sypana, pieprz czarny, zioła, gałka muszkatołowa, majeranek)

Przyprawy do mięsa – polecam mocną korzenną kompozycję (papryka słodka, chilli, gałka muszkatołowa, imbir, cynamon)

 

 

Jak przyrządzić?

 

Warzywa razem, mięso osobno. Proste (i szybkie). Gdy wnętrze masz już gotowe, musisz tylko namoczyć papier ryżowy w zimnej wodzie, wypełnić farszem, zwinąć w kształt koreańskiego mandu i mamy to! Proste jak drut, a jakie dobre!

 

Kolejność przyrządzania: obraną i pokrojoną w niewielkie słupki/talarki marchew podsmaż na patelni na masełku lub oleju koko, dodaj oczyszczone grzyby w małych kawałkach. Dorzuć umyty szpinak, polecam go trochę posiekać, żeby nie było wielkich podłużnych, ciągnących się liści. To nie pasowałoby na farsz naszych pierogów z węża. Wszystkie składniki muszą być w niewielkim rozmiarze. Cukinia, którą dodajemy trochę później, również. Seler naciowy kroimy w półksiężyce. Na koniec leci pokrojona w malutkie kawałeczki kurkuma i gotujemy wszystko, aż warzywa zmiękną do zadowalającego nas poziomu. W międzyczasie polecam doprawić farsz tym, co nam w duszy gra. Nie bój się soli (chyba, że masło orzechowe już ją zawiera) i ziół. Jako zwieńczenie całości dodaj dwie duże łyżki masła orzechowego, podgrzej jeszcze chwilę, mieszając porządnie. Warzywny farsz jest gotowy! Wegetarianie wypełniają nim papier ryżowy, który trzeba namoczyć krótko w zimnej wodzie, najlepiej na dużym głębokim talerzu. Możesz skorzystać z instrukcji na opakowaniu, chyba że wystarcza Ci informacja, że papier musi się zrobić mięciutki i podatny na każdego rodzaju zaginanie.

 

Mięsożercy, gdy zielenina się podsmaża, równolegle przygotowują mięso – w małych kawałeczkach. Polecam je intensywnie przyprawić. Ja zazwyczaj marynuję je dzień wcześniej. Jedyne, co zostało do zrobienia, to podsmażyć mięso na oleju kokosowym. Gdy jest gotowe mieszamy cały farsz i wypełniany nim papier ryżowy, jak wspomniałam wyżej. Na środku miękkiego płata układamy łyżkę lub dwie nadzienia, zbieramy resztę papieru z brzegów i zwijamy, żeby uzyskać kształt mieszka (jak na zdjęciu). Pierogi z węża gotowe!

 

A tak wygląda wężowy pieróg po przekrojeniu
A tak wygląda wężowy pieróg po przekrojeniu

 

Smacznego!

 

PSsst. Opcjonalnie można to wszystko włożyć na moment do rozgrzanego do 180 stopni piekarnika – papier stanie się chrupiący. Amatorom miękkiej, żelkowej masy ryżowej wystarczy wersja niepodgrzewana. Stanowczo odradzam smażenie pierogów z węża na patelni – danie stałoby się ekstremalnie tłuste i mogłoby unieszczęśliwić każdą wątrobę!

 

PSsst. Pierogi z węża świetnie sprawdzają się na imprezie, ale nie mówcie nikomu, co jest w środku!

Kokosowo-cytrynowe Pianki

 

Czas na nową kategorię, nowe miejsce w Labiryntowym Uniwersum

 

 

Dlaczego?

 

Pod publiczkę?

 

Może chociaż na jedzenie złapię ludzi, ha!

 

 

W rzeczywistości nie do końca o to chodzi…

 

Na co dzień jem dziwne rzeczy, bo tak życzy sobie moje ciało (to, czego sobie nie życzy, też jem, ale ciiiiii!). To sprzyja nowym pomysłom i szalonym przepisom. Co chwilę wymyślam kolejne kompozycje. Dlaczego nie podzielić się tym ze światem, przy okazji tworząc sobie małe kulinarne archiwum? Dane w moim przenośnym Labiryncie są ulotne. Zapisane nie zginą (chyba).

 

Przede wszystkim, nie lubię “niezdrowego” jedzenia, więc jeśli uwielbiasz pożerać naręcza tłustych kiełbas, koryta frytek i ociekających lukrem donutów, a McDonald’s to Twój drugi dom, nie znajdziesz tu miejsca dla siebie, sorry. Taki styl żywienia dosłownie by mnie zabił, więc podążam inną drogą. Poza tym… czemu miałabym karmić maszynę, która ma doskonale działać, byle czym? Racjonalnie rzecz biorąc, to nie ma sensu (szkoda, że nie zawsze myślę racjonalnie!)

 

Poranek zaczynam od surowych żółtek, tak, tak! 3-5 żółtych kuleczek dobrze wymieszanych z łyżeczką miodu i mieszanką przypraw, m.in. cynamonu (reszta tajna) i mogę ruszać na trening! Nie trudno się domyślić, że takie śniadanie generuje niezliczone ilości bezpańskiego białka kurzego, które oczywiście można wyrzucić albo zagospodarować w smaczny sposób. Ja cały czas pracuję nad nowymi pomysłami.

 

Sprawdzasz?

Kokosowo-cytrynowe Pianki
Czy to się już gdzieś kiedyś nie pojawiło? Dotrzymuję słowa i proponuję…

 

Kokosowo-cytrynowe Pianki

 

Jak wszystko co najlepsze powstały z potrzeby – w tym przypadku z potrzeby niemarnacji!

 

To alicjowa propozycja na śniadanie, deser lub przekąskę!

 

Składniki ciasta (proporcje bliżej nieznane):

białka kurze – 5-10 lub ile fabryka dała

mąka kokosowa – na wyczucie

nierafinowany olej kokosowy – łyżeczka + do smażenia

starta skórka z cytryny

sok z połowy cytryny

sól himalajska – szczypta (do ubicia białek)

miód – łyżka+ (zależy jak słodko lubisz)

ciepła woda

 

Opcjonalnie:

cynamon, wanilia (czy inne przyprawy, których zapragniesz!)

żurawina, rodzynki i tak dalej (co Ci przyjdzie do głowy)

 

Dodatki:

banany, maliny, truskawki, borówki amerykańskie, orzechy włoskie (lub inne), masło orzechowe (lub dokładnie to, na co masz ochotę!)

 

 

Jak to ukręcić?

 

Jak ja to robię? Ano mikserem. Wlewam białka do miski lub garnka i ubijam ze szczyptą soli himalajskiej aż będą się trzymać w przysłowiowej kupie. Dosypuję mąkę kokosową, kontynuując miksowanie i kontrolując poziom gęstości powstałego ciasta “na oko”. Nie może być zbyt płynne – tak, żeby nie dało się z niego nic uformować ani zbyt gęste, bo wyjdzie ciężko i… ciężko. W międzyczasie rozpuszczam łyżkę (lub ciut więcej) miodu i pół łyżeczki oleju kokosowego w kilku łyżkach ciepłej wody. Do miski/garnka z ciastem ścieram na tarce o tych najbardziej sadystycznych, “zbrojonych” oczkach skórkę ze sparzonej (lub nie) cytryny. Kwestia gustu czy chcemy ją sparzyć, czy zwyczajnie umyć. Każda opcja zadziała. Wyciskam połowę cytryny i wlewam sok oraz miodowo-kokosową miksturę do ciasta. Miksuję całość ostatecznie. Tak naprawdę wszystko robię na przysłowiowe “oko”, aż nie zauważę, że konsystencja jest odpowiednio zwarta. Cyk i ciasto gotowe!

 

Proporcje są orientacyjne w tym przepisie, więc musisz samodzielnie ocenić sytuację (nie mówiłam, że będzie łatwo).

 

Możesz dodać to, na co masz ochotę – rodzynki, żurawinę, kardamon, orzechy, morwę białą… czegokolwiek dusza zapragnie. Ja póki co tworzę takie “plain” placuszki, bez dodatków na poziomie ciasta. Żeby produkcji stało się zadość, trzeba uformować niewielkie placki na patelni z rozgrzanym olejem (kokosowym). Ja używam nierafinowanego, bo kocham smak i zapach kokosa. Wszystko co rafinowane, brzmi jak zaraza. Nie sądzisz? Obracanie pianek podczas smażenia jest nieco problematyczne. Mąka kokosowa nie ma glutenu, więc nic nie uelastycznia ciasta. Mogą wychodzić połamane, bo ciasto jest kruche z natury. Prawdopodobnie wkrótce ulepszę przepis, dodając niewielką ilość innej mąki albo składnika X.

 

Jako dodatki stosuję głównie banany, masło orzechowe, maliny, borówki amerykańskie i miód – lub dokładnie to, na co akurat jest sezon.

 

Piankoprzepis jest prosty i szybki w wykonaniu, a efekty pyszne i bardzo pożywne. Pianki mają niezwykle przyjemną konsystencję i słyszałam, że przypominają małe serniczki, mimo że nie mają ani grama sera! Zabijają głód na długi czas, także ten słodyczowy!

 

Tak się właśnie prezentują te smakoty! Kokosowo-cytrynowe Pianki są piankowo cudowne jak Pianka!
Tak się właśnie prezentują te smakoty! Kokosowo-cytrynowe Pianki są piankowo cudowne jak Pianka!